W dwóch pierwszych odmianach zastosowano nabój 7,62 × 39 mm wz. 43. W ostatniej wersji prototypu zaś wykorzystano amunicję 5,6 × 39 mm (która później wyewoluowała w nabój 5,45 × 39 mm). W budowie zewnętrznej karabinków wykorzystano bakelit, dzięki czemu konstrukcje były lżejsze i teoretycznie tańsze w produkcji względem AKM. Dodatkowo prototyp Korobowa miał być łatwiejszy w kontroli w przypadku użycia ognia automatycznego.
Ostatecznie karabinki TKB-022PM odrzucono ze względu na skomplikowany mechanizm działania, nieprzystosowany do masowej produkcji, niepewność odnośnie do efektywności bakelitowej budowy w wysokich temperaturach i problem środka ciężkości broni.
Opis konstrukcji Karabinek TKB-022PM był indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta jest na wykorzystaniu energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór w lufie do komory gazowej, umieszczonej nad lufą. Zastosowano pierścieniowy tłok gazowy. Zamek ryglowany poprzez przekoszenie. Zastosowano ruch zamka w pionie w celu maksymalnego skrócenia długości suwadła. W celu ładowania amunicji i wyrzutu łusek współpracuje on z unikalnym w budowie podajnikiem/wyrzutnikiem w kształcie litery U. Wyrzucanie łusek odbywa się z przodu broni, nad lufą.