Pałac Szczuków w Szczuczynie – nieistniejący barokowy pałac na terenie miasta Szczuczyna, w powiecie grajewskim, w województwie podlaskim. Ruiny pałacu są wpisane do rejestru zabytków i znajdują się pod ochroną.
Pałac barokowy rozpoczęto budować w stylu palazzo in fortezza we wrześniu 1687 roku rozpoczynając od prac ziemnych i melioracyjnych, które ukończono w 1691 roku. Z listu Stanisława Antoniego Szczuki do żony z 1696 r. wynika, że starszy dwór od budowanego ówcześnie usytuowany był nad południowym brzegiem dużego stawu przy obecnej ul. Sienkiewicza.
Późniejszy obiekt usytuowany był 200 m na południe od stawu i spalonego drewnianego dworu. Początkowo zbudowano niewielki zameczek obronny otoczony fortyfikacjami, nad którymi prace prowadził Francuz de Flaniers.
W 1704 roku architekt Józef Piola zaprojektował nowy pałac barokowy, którego budowę rozpoczęto w 1705 roku. Na miejscu prace budowlane były prowadzone przez młodego architekta Józefa II Fontanę, który realizował od 1698 roku na terenie Szczuczyna także inne projekty dla Stanisława A. Szczuki. W latach 1705–1709 prowadzono prace budowlane przy pałacu. W 1709 roku Fontana sprowadził kamień do okładziny elewacji pałacowych. W 1710 Stanisław A. Szczuka zmarł, ale budowę kontynuowała jego żona Konstancja Maria Anna Potocka.