Hieracium babiogorense – gatunek rośliny należącej do rodziny astrowatych. Endemit Babiej Góry.

Morfologia Łodyga Ulistniona. O wysokości 35–60 cm. Zielona, czerwieniejąca. W dolnej części pokryta średnio licznymi bladymi, prostymi włoskami o długości 4–5 mm i nielicznymi gwieździście rozgałęzionymi. W górnej części rzadkie proste, blade z ciemną podstawą włoski o długości 1–1,5 mm i nieliczne gwieździście rozgałęzione, a także drobne gruczołki. Liście

Liście rozetkowe 4 do 6. U osobników rosnących w zacienieniu wysokich traw zasychające podczas kwitnienia. Skórzaste. Sinawe, z purpurowobrązowymi plamkami. Wewnętrzne liście do 15 cm długości i 3 cm szerokości. Lancetowate, zaostrzone, ostro ząbkowane. Górna powierzchnia blaszki naga, dolna lekko owłosiona bladymi, prostymi włoskami o długości do 2 mm. Na nerwie środkowym i brzegach włoski i gruczołki. O klinowatej podstawie przechodzącej stopniowo w oskrzydlone ogonki liściowe. Ogonki liściowe gęsto pokryte prostymi włoskami o długości do 5 mm i bladymi gruczołkami. Zewnętrzne liście mniejsze, zaokrąglone na szczycie.

Liście łodygowe 3 do 6. Podobne do rozetkowych, zwłaszcza w dolnej części łodygi. Położone wyżej mniejsze.