Opatrzone są na szczycie bladoszarym puchem.

Biologia Hieracium babiogorense jest prawdopodobnie krzyżówką między jastrzębcem przenętowatym (w szerokim ujęciu) a jastrzębcem sinym (w szerokim ujęciu). Jest tetraploidem. Znane jest tylko rozmnażanie apomiktyczne.

Ekologia Znane są jedynie stanowiska z masywu Babiej Góry, co czyni ten gatunek endemitem tego obszaru. W momencie odkrycia znane było ich pięć, położonych w Polsce i Słowacji, zasiedlanych przez co najmniej dwieście osobników. Występuje na siedliskach niezadrzewionych: ziołoroślach z klasy Mulgedio-Aconitetea i okrajkach zarośli kosodrzewiny i boru jodłowego. Występuje na wysokości od 1380 m n.p.m. do 1610 m n.p.m.

Systematyka W obrębie rodzaju Hieracium zaliczany jest do sekcji Alpestria i gatunku zbiorowego . Jako mikrogatunek zbliżony jest do gatunków głównych jastrzębiec przenętowaty (H. prenanthoides) i jastrzębiec siny (H. bifidum), prawdopodobnie będąc ich mieszańcem. Gatunek opisany w 2024 roku przez Zbigniewa Szeląga. Miejsce typowe to Babia Góra (północno-wschodnie zbocze Kościółka Wschodniego, subalpejskie zarośla na wysokości 1520 m). Holotyp zebrany 23 lipca 2023 roku znajduje się w zielniku KRAM Instytutu Botaniki im. W. Szafera PAN. Kilka paratypów znajduje się w prywatnym zielniku Szeląga.

Nazwa gatunkowa nawiązuje do Babiej Góry, czyli miejsca odkrycia.

Przypisy

Kategoria:Cichorioideae