Architektura i wyposażenie Świątynia klasycystyczna, trójnawowa, z dwuwieżową fasadą. Ma długość 63 m i szerokość 31 m, może pomieścić ponad tysiąc osób, co czyni go największym klasycystycznym kościołem w Nadrenii. Na północnych częściach elewacji widnieje mural z 2012, autorstwa Marka Leckzuta, ze scenami z życia św. Wawrzyńca. Barokowy ołtarz główny wykonano w Ingolstadt w latach 1737–1742, w prezbiterium bazyliki ustawiono go po renowacji w 1962. Zdobią go obrazy zdjęcia Chrystusa z krzyża i św. Franciszka oraz figury świętych Józefa i Heleny. Klasycystyczne ołtarze boczne przeniesiono tu z rozebranego kościoła św. Anny w Düsseldorfie w roku 1972, w jednym z nich przechowywane są relikwie bł. Adolfa Kolpinga, który posługiwał w tym kościele w latach 1845–1849. II wojnę światową przetrwały: krzyż misyjny z 1782 i figura św. Wawrzyńca, przeniesione z poprzedniego kościoła. Organy wykonano w 1760 roku w zakładzie , znajdowały się kolejno w kościołach w Schwelm i w Dönbergu, a w 1983 zainstalowano je w Wuppertalu. W 2009 instrument został