Obszar nieciągłości – powieść fantastycznonaukowa autorstwa polskich pisarzy Andrzeja Krzepkowskiego i Andrzeja Wójcika, wydana przez Krajową Agencję Wydawniczą w 1979 r. w serii Fantazja–Przygoda–Rozrywka. Książka była jednym z pierwszych utworów reprezentujących nową falę fantastyki socjologicznej w polskiej fantastyce naukowej końca lat 70. XX wieku.

Fabuła Jest rok 2953. Po 900 latach od wprowadzenia eksperymentu społecznego obywatele jednego z państw mieszkają w izolowanych kopułach. Społeczeństwo podzielone jest na Nadmózgowców i Przeciętnych. Nadmózgowcy sprawują władzę i zaspokajają podstawowe potrzeby życiowe Przeciętnych. Ci ostatni wegetują w roli niewolników, których przy życiu utrzymuje wiara w istnienie Ideału, kreowanego przez Nadmózgowców w celu trzymania społeczeństwa pod kontrolą.

Odbiór i analiza Antoni Smuszkiewicz odnajduje w powieści paralele literackie: wizja planety jest zapożyczona od Fredrica Browna (Kopuła), podział społeczeństwa od Janusza Zajdla (Bunt), zaś atmosfera rodem z Pozytronowego detektywa Isaaca Asimova. Krytyk pisze, że autorów „wyraźnie krępują więzy konwencji, nie chcą powielać starych schematów, ale odrębnego stanowiska (...) się nie dopracowali”.