Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Świeciu – gotycki kościół filialny z XIV wieku, znacznie przebudowany po 1648 roku w stylu barokowym, położony w miejscowości Świecie na terenie Górnych Łużyc w Górach Izerskich. Położony jest w środkowej części wsi, na wzniesieniu po zachodniej stronie głównej drogi, otoczony cmentarzem z kamiennym murem i bramą oraz kaplicą grobową z 1736 roku. W murze cmentarnym wtórnie umieszczono kilka krzyży pokutnych.

Opis Jest to orientowana, jednonawowa świątynia o krótkim korpusie, z wieloboczną absydą od strony wschodniej. Od zachodu wybudowano szeroki i płytki aneks chóru o ściętych narożach, odpowiadający absydzie. Do korpusu od południa dostawiono niewielką kruchtę, a od północy piętrowy aneks z zakrystią i przyległym ryzalitem klatki schodowej, kryty przedłużoną połacią dwuspadowego dachu korpusu. Na kalenicy dachu umieszczono drewnianą, ośmioboczną sygnaturkę z zegarem i iglicowym hełmem, krytym blachą. Gładko tynkowane elewacje kościoła w narożach ozdobione zostały boniami. Okna rozmieszczono w dwóch rzędach, odpowiadających układowi empor wewnątrz: dolne, niższe, zamknięte łukami odcinkowymi, a górne, wyższe, zamknięto półkoliście, opierając je na gzymsie parapetowym. Otwory wejściowe otrzymały półkoliste zamknięcie i, podobnie jak okna, osadzone zostały w tynkowych opaskach.