Badania Krzyżanowskiego doprowadziły do ustaleń wielu faktów, obaliły także wiele mitów wokół sprawy „Szczeliny”. Autor zebrał m.in. informacje o pojawiających się w historii skrytki tzw. jajkach Fabergé i ustalił, że były one wymysłem M. Bojko, przekazującym nieprawdziwe informacje M. Chromiczowi, dziennikarzowi „Nowin Jeleniogórskich”. Udało się ustalić, że ze sprawą „Szczeliny” nie ma nic wspólnego zabójstwo W. Huczko, zwanego „Królem Cyganów”, zamordowanego w 1991 roku na tle rabunkowym w Nowej Soli. Autor badał także rzekome kontakty znalazców skrytki z rządem, zarówno na tle samorządowym (wojewoda jeleniogórski) jak i ogólnopolskim (Ministerstwo Kultury i Sztuki), a także z agencjami państwowymi (UOP). Nie odnalazł jednak dowodów, że skrytkę naprawdę odnaleziono.
Krzyżanowski wykazał w książce, że wiele przedmiotów, które podejrzewano o pochodzenie ze „Szczeliny” wcale nie zaginęło lub ich poprzedni właściciele byli znani. W czasie rozmów ze świadkami i urzędnikami państwowymi okazało się, że sprawa „Szczeliny” bywa mylona ze sprawą rzekomo ukrytego skarbu pod górą Sobiesz, niedaleko Jeleniej Góry. W czasie konfrontacji dziennikarza z M. Bojko, ten ostatni przyznał się, że wiele szczegółów o „Szczelinie” wymyślił.