Systematyka Był to drugi z trzech opisanych naukowo gatunków babiruss. Znacznie wcześniej jeszcze przez Linneusza opisana została babirussa wąsata, zaliczana pierwotnie do rodzaju świnia. Nowy rodzaj Babyrousa opisał Perry w 1811 roku. Do tegoż właśnie rodzaju Deninger zaliczył nowy gatunek w 1910 roku, aczkolwiek zapisał nazwę rodzajową jako Babirusa. Utworzył dla nowego gatunku epitet celebensis. Jako miejsce typowe podał Sulawesi.

Długi czas wszystkie gatunki uznawane były za podgatunki pojedynczego gatunku, B. babyrussa. Status osobników ze wschodniego, południowo-wschodniego i środkowego Celebesu mają nieustalony status systematyczny, nie wiadomo, do którego gatunku należą. Polskie nazewnictwo ssaków świata stosuje nazwę babirussa sulaweska.

Co do pokrewieństwa z innymi świniowatymi autorzy miewali różne poglądy. Niekiedy wyróżniali babirussy jako odrębną podrodzinę w rodzinie świniowatych o nazwie Babirousinae, inni przyznawali im miejsce w podrodzinie świń Suinae, ale w odrębnym plemieniu Babyrousini. Z drugiej strony pojawiały się też poglądy wyłączające w ogóle babirussy ze świniowatych. Badania filogenetyczne wskazały na wyodrębnienie się linii babiruss z innych świniowatych między 10 a 19 milionów lat temu, a więc w epoce miocenu. Wtedy też mogła zacząć się ich izolacja na Celebesie.