Udzielał się także w organizacjach branżowych i społecznych. Jeszcze w 1931 wstąpił do Stowarzyszenia Architektów Polskich (SAP) – późniejszego Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP). Był członkiem Oddziału Warszawskiego. W powojennym Stowarzyszeniu Architektów Polskich przewodniczył Komisji Badań Naukowych w Zarządzie Głównym. W okresie międzywojnia zasiadał również w Komisji Izolacji Polskiego Komitetu Normalizacyjnego oraz należał do Związku Polskich Inżynierów Budowlanych. Ponadto był współzałożycielem Naczelnej Organizacji Inżynierów RP oraz wiceprezesem Społecznego Zrzeszenia Inżynierów. Od 1949 czyli od początku istnienia należał do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację (ZBoWiD), organizacji podległej PZPR. W latach 1957–1961 działał w Komitecie Upamiętnienia Pawiaka.
Za swoje osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej był kilkakrotnie odznaczany. W 1976 został laureatem nagrody przewodniczącego Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN.
Po śmierci spoczął na cmentarzu w Milanówku.
Małżeństwa i dzieci Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była poślubiona w 1941 Maria z d. Trębicka. Miał z nią syna – Ryszarda. Po raz drugi ożenił się w 1948. Jego małżonką została wówczas Krystyna z d. Maczeko.