Konstrukcję udoskonalano na przestrzeni lat, czego efektem był model 3000; oba modele przez entuzjastów określane są zbiorczo mianem „dużych Healeyów” (). Ich produkcję zakończono w 1967 roku, w związku z niemożnością sprostania nowo wprowadzonym wymogom bezpieczeństwa dla pojazdów sprzedawanych w Stanach Zjednoczonych (trafiało tam ponad 80% produkcji).

Od 1958 roku pod marką Austin-Healey równolegle produkowany był mniejszy gabarytowo model Sprite, wyposażony w silnik o niewielkiej pojemności (w pierwszej generacji – 0,9 l, w kolejnych – do 1,3 l). Na przestrzeni lat powstały cztery generacje tego modelu. Wkrótce po utworzeniu koncernu British Leyland, w 1970 roku jego zarząd zadecydował o wycofaniu marki Austin-Healey z rynku i zakończeniu współpracy z Donaldem Healeyem. Sprzedaż modelu Sprite kontynuowana była przez kolejny rok, ale już pod marką Austin. Donald Healey wkrótce objął stanowisko zarządcze w spółce Jensen Motors, która podjęła produkcję samochodów Jensen-Healey.

Produkcja samochodów Austin-Healey pierwotnie prowadzona była w Longbridge.