W 1980 spotkania zboru zostały przeniesione na stałe do domu rodziny Gałowskich we wsi Żelazno, a wspólnota została w związku z tym przemianowana na zbór w Żelaźnie. Nieruchomość ta stanowiła siedzibę zboru do 1992, a organizowane tu nabożeństwa gromadziły około 35 uczestników. Prowadzone były kolonie i spotkania młodzieżowe określane mianem „kursów”.
W 1992 zbór pozyskał od urzędu miejskiego lokal zlokalizowany przy Rynku w Kłodzku, zlokalizowany w sąsiedztwie kamienicy „Pod Murzynem”. Znajdująca się tam sala, z powodu wystroju określana przez członków zboru mianem „katakumb”, została przystosowana na potrzeby prowadzenia nabożeństw, a pierwsze z nich miało tam miejsce w czerwcu 1992. W 2003 wspólnota opuściła salę przy Rynku z powodu awarii technicznej w lokalu, którego użytkowanie nie było dalej możliwe. Kolejną lokalizacją zboru stał się wówczas lokal „Klubiu Seniora” przy ul. Armii Krajowej, gdzie spotykano się przez kolejne dwa lata. Ostatecznie zbór uruchomił dom modlitwy przy ul. Rodzinnej 73–75 na Osiedlu Kruczkowskiego. Na początku lat 20. XXI wieku frekwencja na nabożeństwach wynosiła 50–80 osób.