Centralny Instytut Aerodynamiki i Hydrauliki (CAGI) () – rosyjski państwowy ośrodek badawczy lotnictwa.
Historia Bazą do stworzenia CAGI było laboratorium aerodynamiczne, które funkcjonowało przy Państwowym Uniwersytecie Technicznym w Moskwie. 1 grudnia 1918 r. zostało ono przekształcone w Centralny Instytut Aerodynamiki i Hydrauliki, inicjatorem jego powstania był prof. Nikołaj Jegorowicz Żukowski. On też objął stanowisko pierwszego kierownika Instytutu. W 1919 r. do CAGI dołączono laboratorium stworzone przez Dmitrija Pawłowicza Riabuszynskiego co pozwoliło na rozszerzenie prowadzonych prac badawczych. Założyciel CAGI zmarł w 1921 r., stanowisko po nim przejął Siergiej Czapłygin.
W latach 1924–1934 powstał kompleks budynków przy ulicy Radiowej, który stał się bazą lokalową Instytutu, w 1941 r. powstał tam również tunel aerodynamiczny T-1005. Posiadane wyposażenie pozwoliło Instytutowi na prowadzenia prac z zakresu aerodynamiki, hydronamiki, dynamiki lotu i wytrzymałości samolotów. W CAGI zatrudniono młodych, obiecujących konstruktorów. Jednym z nich był Andriej Tupolew, który podczas pracy w instytucie opracował pierwsze radzieckie ciężkie bombowce TB-1 i TB-3. Jednocześnie na podstawie wyników prac badawczych publikowano pierwsze opracowania naukowe. W 1925 r. ukazała się prac pt.