80.

Raszid ad-Din w swojej pracy "Dżame at-Tawarich" wymienia wiele plemion należących do „kraju Kirgiz”: Tajdżuit, Urasut, Telengut i Kusztemi, którzy zdaniem autora byli podobni do Mongołów, mieli obozy, stawiali jurty, ale żyli w lasach lub na równinach w pobliżu lasów. Oprócz nich wspomina autor „leśnych Uriankatów”, którzy należeli do innych Uriankatów. Ci ludzie żyli w lasach, zbierali jagody i korzenia, polowali na zwierzęta, mieszkali pod wiatami i w szałasach. W "Dżame at-Tawarich" są także wspomnieni plemiona Kori, Bargu, Tumat i Bajaut jako również sąsiadujące z Kirgizami jenisejskimi. Wszystkie te plemiona zjednoczyły się wokół Kirgizów jenisejskich podczas wojny o niepodległość dawnego państwa Chakasów, najpierw od Imperium Mongołów, a później od Chin, rządzonych przez dynastię Yuan. To właśnie od buntu plemienia Tumat rozpoczęło się powstanie w 1218 roku.

W Yuan szi wymienione zostały następujące ludy podporządkowane Kirgizom: Angarcy, Usy, Hanhena i lud zamieszkujący Tsianczżou. Źródło odnosi się do Angarców jako wspomnianych już Kurykanów. Plemie Hanhena, znani też jako Kapkanasi, zamieszkiwali gorzysto-tajgowy teren i żyli głównie zbieractwem i myślistwem.