W tym samym roku z jej ramienia uzyskał mandat posła do Tweede Kamer.
W lipcu 2024 objął urząd ministra spraw zagranicznych w nowo powołanym rządzie Dicka Schoofa. Odszedł z tej funkcji w sierpniu 2025. Podał się do dymisji na skutek braku poparcia w rządzie dla dodatkowych środków przeciwko Izraelowi w związku jego działaniami w Strefie Gazy i planami osadnictwa na Zachodnim Brzegu, których wprowadzenie postulował. W czerwcu 2026 został mianowany ambasadorem Unii Europejskiej w Chinach.
Przypisy
Kategoria:Ambasadorowie Holandii Kategoria:Ambasadorowie Unii Europejskiej Kategoria:Ambasadorowie w Chinach Kategoria:Ambasadorowie w Izraelu Kategoria:Ambasadorowie w Grecji Kategoria:Deputowani do Stanów Generalnych Kategoria:Holenderscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Politycy Apelu Chrześcijańsko-Demokratycznego Kategoria:Politycy Nowej Umowy Społecznej Kategoria:Urodzeni w 1964