Reżyserem został nagradzany reżyser Ho Meng-hua, któremu Runme Shaw przekazał scenariusz z uwagi na jego Latającą gilotynę (1975). Angażując się w tę produkcję, Runme Shaw wydał 90 tys. dolarów na kamerę do projekcji przedniej i 60 tys. dolarów na kamerę steadicamową, którą stosował w Jue sha ling (1977). Był to kolejny przypadek, w którym było oczywiste, że Shaw obserwuje rynek amerykański.
Casting Do roli głównej zatrudniony został 23-letni aktor , który trafił na plan zaraz po ukończeniu Infra-Mana, w którym też grał główną rolę. Szwajcarska modelka i aktorka została zauważona przez braci Shaw podczas pokazu talentu w Europie i zapytana o udział w produkcji. Miała grać rolę białej dzikiej w celu podbicia rynków międzynarodowych, jak i nadać obiecany egzotyczny akcent. Kraft się zgodziła traktując wyjazd do Hongkongu na trzy miesiące kręcenia zdjęć do filmu jako wakacje.
Realizacja „Oprócz efektów specjalnych czymś jeszcze, co przykuwa uwagę w tym filmie, jest scenariusz;