Na prośbę biskupa warmińskiego wyniósł do godności patrycjuszy ponadto Carolusa Kissinga, braci Henricusa i Michaela Schornów, braci Mathiasa i Clemensa Hanmannów, ich bratanka Antoniusa Hanmanna oraz Francisusa Oestreicha, ojca Johanna Oestreicha (Danuta Bogdan, Jerzy Przeracki: Urzędnicy Starego i Nowego Miasta Braniewa do 1772 roku. Olsztyn 2018, s. 435)Danuta Bogdan, Jerzy Przeracki: Urzędnicy Starego i Nowego Miasta Braniewa do 1772 roku. Olsztyn 2018, s. 435.
Pod koniec XIX w. ówczesny właściciel spichlerza, kupiec Schulz, kazał zburzyć zniszczony już budynek. Zachował z niego jedynie kamienny herb rodu Hanmannów i kazał go wmurować w nowo wznoszony na jego miejsce magazynPiotr Gursztyn Braniewo. Spichlerz pod Rumakiem. Jedyna pamiątka po burmistrzu, IKAT. Gazeta Braniewska, 7 października 2005 r., s. 14.
21 listopada 1994 budynek został wpisany do rejestru zabytków pod numerem rejestru 403/94, 26 marca 1999 został ponadto ujęty w rejestrze zabytków w ramach zespołu zabudowy mieszkalno-gospodarczej przy ul. Kościuszki pod numerem 1625/99Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo warmińsko-mazurskie..
Obok budynku znajduje się drugi zabytkowy spichlerz wzniesiony w konstrukcji ryglowej (szachulcowej).
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Zabytki nieruchome w Braniewie Kategoria:Budynki mieszkalne w Braniewie