Osiada się na terenie do 5700 m, zaobserwowano na wysokich zboczach wulkanów Ruwenzori i Virunga i zaobserwowano podczas picia wody termalnej 37 °C (99 °F) w Parku Narodowym Wirunga.
Wydaje się, że lampartowi afrykańskiemu udaje się przystosować do zmienionych siedlisk przyrodniczych i zasiedlonych, o ile nie występują intensywne prześladowania. Często rejestrowano go w pobliżu dużych miast. Jednak już w latach 80. XX wieku stał się rzadkością w dużej części Afryki Zachodniej. Obecnie pozostaje niejednolicie rozmieszczony w granicach historycznych. Podczas badań w 2013 roku odnotowano go w hrabstwach Gbarpolu i Bong w lasach Górnej Gwinei w Liberii.
Status, ochrona i zagrożenia Lampart afrykański jest wymieniony w Załączniku I CITES. Polowanie jest zakazane w Zambii i Botswanie, a w Republice Południowej Afryki zostało zawieszone na rok 2016. Populacje lampartów występują na kilku obszarach chronionych, w tym:
Park Narodowy Taï Park Narodowy Etoszy Park Narodowy Wirunga Park Narodowy Krugera
mały|Lampart afrykański zabity gołymi rękami przez Carla Akeleya (1921).