uznawane są za wybitne dzieła sztuki snycerskiej. Są reprezentantami zabudowy typu północnoeuropejskiego (niderlandzkiego i północnoniemieckiego).
Prospekt starszej szafy głównej utrzymany jest w stylu późnorenesansowym. Osadzony jest na wysokim, zajmującym około 1/3 całkowitej wysokości instrumentu cokole (licząc od posadzki chóru). Nieco ponad połowę wysokości nastawy zajmuje siedem płaszczyzn piszczałkowych zakończonych fryzami i profilowanymi gzymsami. Prospekt koronują trzy trójkondygnacyjne latarnie zwieńczone figurami Chrystusa, orła i pelikana. U dołu prospektu, w płycinach pod piszczałkami pięciu środkowych płaszczyzn, dominuje ażurowy ornament okuciowy; w kotarach w górnej części płaszczyzn – dekoracja roślinna w formie splątanej wici winorośli z motywem akantu; we fryzach – ornament rollwerkowy, owocowe girlandy i męskie popiersia; w szczytach – dekoracja rollwerkowa z girlandami, główkami puttów i maskami lwów. Najstarszą część ścian bocznych zdobi groteska.