W latach 1923–1925, staraniem proboszcza księdza Józefa Wysińskiego, firma organmistrzowska Dominika I Biernackiego z Włocławka przeprowadziła remont generalny organów. Według projektu prof. Oskara Hermańczyka – organisty katedralnego z Pelplina i rewizora organów na diecezję chełmińską – traktura mechaniczna miała być wymieniona na pneumatyczną, stół gry rozbudowany o jeden manuał, liczba głosów zwiększona do 50, a kontuar wyposażony w około 200 przełączników rejestrowych. Miechy klinowe miały zostać zastąpione dwoma pływakowymi, a powietrze miała dostarczać dmuchawa elektryczna. Część prac zrealizowano zgodnie z założeniami, ale projektant krytycznie odniósł się do znacznych odstępstw w zakresie dyspozycji głosów, zastąpienia zabytkowych piszczałek ze stopu cyny i ołowiu tanim, cynkowym substytutem, oraz do niedbale wykonanej intonacji. W wyniku remontu, barokowy w sferze muzycznych możliwości wykonawczych charakter instrumentu zastąpiony został romantycznym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Organy w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Toruniu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.