Rozpisano konkurs, w którym mogli wziąć udział wyłącznie członkowie Towarzystwa. Nadesłano 7 prac. Wyniki ogłoszono w kwietniu 1905 roku. Zwyciężył projekt Sławomira Odrzywolskiego, kolejne miejsca zajęli: Władysław Ekielski i Roman Bandurski.
Budowę rozpoczęto 25 lipca 1905 roku. Pracami kierował Odrzywolski ze wsparciem najpierw Stanisława Walza, a potem Alfreda Kramarskiego. Prace nadzorował Komitet budowy. Równocześnie powstał Komitet wystawy pod kierunkiem Karola Rollego.
Budynek został otwarty 1 grudnia 1906 roku. Poświęcił go proboszcz parafii św. Anny dr Caputa. W uroczystości wzięli udział: marszałek Badeni, prezydent Krakowa Juliusz Leo, Jan Kanty Federowicz jako przedstawiciel Namiestnictwa, Józef Sare jako przedstawiciel Stowarzyszenia austriackich inżynierów i architektów w Wiedniu.
Na parterze i w niższym i wyższym przyziemiu oficyn umieszczono wystawę. Pierwsze piętro przeznaczono na wynajem, a drugie użytkowało Towarzystwo. Budynek miał oświetlenie elektryczne i centralne ogrzewanie (ciepłym powietrzem) wykonane przez firmę Leonarda Nitscha. Tylko pomieszczenia w przyziemiu (ze względów technicznych) były ogrzewane piecami.
Fasadę ozdobiono rzeźbami Jana Raszki. Wewnątrz zachowała się tablica upamiętniająca otwarcie gmachu oraz witraże.