Polska Ludowa Po wojnie powrócił do funkcji dyrektora Liceum im. gen. Józefa Sowińskiego. W 1946 został kierownikiem Uniwersytetu Powszechnego TUR, którego siedziba mieściła się w budynku liceumRobotnik, R.52, nr 294 (25 października 1946) = nr 694 [wyd. A], s. 7.. W tym samym roku został przewodniczącym Dzielnicowego Obywatelskiego Komitetu Warszawa-Zachód Premiowej Pożyczki Odbudowy KrajuŻycie Warszawy, R. 3, 1946 nr 96=525 (6 IV), s. 3. Był przewodniczącym Komisji Oświatowo-Kulturalnej Dzielnicowej Rady Narodowej Warszawa-ZachódŻycie Warszawy, R. 4, 1947 nr 144=930 (28 V), s. 5.. Przewodniczył również Dzielnicowemu Komitetowi Odbudowy Warszawy na WoliStolica, R. 5, 1950 nr 20 (21 V), s. 10.. 25 czerwca 1949 ustąpił z funkcji dyrektora liceum ze względu na sytuację polityczną. Został następnie dyrektorem kursu ogólnokształcącego przy Państwowej Szkole Pielęgniarstwa nr 3 w Warszawie. 25 stycznia 1950 wszedł w skład zarządu przymusowego Caritas w archidiecezji warszawskiej.

Zmarł po długich cierpieniach 24 maja 1954 w Warszawie. 28 maja, po nabożeństwie żałobnym w kościele św. Stanisława Biskupa w Warszawie, został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu w Monkiniach.