Władysław Pałka (ur. 21 września 1898 w Przełaju, zm. 19 lutego 1942 w Hartheim) – polski górnik, powstaniec śląski, więzień niemieckich obozów w Buchenwaldzie i Dachau.

Biografia Władysław Pałka urodził się w Przełaju koło Sędziszowa 21 września 1898 roku, w rodzinie Piotra i Marianny z d. Drwal. Przed I wojną światową członkowie rodziny przeniesli się na Górny Śląsk w poszukiwaniu pracy. Władysław zamieszkał w Gotartowicach, pracując najpierw jako ogrodnik, a następnie jako górni w kopalni Jankowice. W 1920 roku Pałka ożenił się z Katarzyną Stajer z Folwarków i zamieszkał w domu rodzinnym żony. Pałkowie mieli pięcioro dzieci.

Podczas III powstania śląskiego Pałka brał udział w walkach jako powstaniec. Uczestniczył w walkach pod Górą Świętej Anny, gdzie został ranny. W latach międzywojennych okresowo pracował jako górnik lub pozostawał bezrobotnym. Zatrudniał się dorywczo. Pozostawał wierny ideałom powstańczym, współorganizując koło Związku Powstańców Śląskich w Kłokocinie. Był jego przywódcą.