Założone w 1888 r. Verschönerungsverein in Ustron (Towarzystwo Upiększania Ustronia) w 1889 r. zakupiło parcelę ze źródłem. Zabudowano skarpę z wylotem sztolni, a sam wypływ wody otrzymał kamienną obudowę, na której umieszczono żeliwną tablicę z napisem „Eisenquelle”. W tym samym 1889 r. z inicjatywy i przy wsparciu Towarzystwa wytyczona i urządzona została ścieżka spacerowa, wiodąca doliną Gościeradowca, mostki na potoku, a przy źródle ustawiono proste drewniane ławki.
W latach 1898/1899 wspomniane Towarzystwo wybudowało koło źródła podpiwniczony, drewniany pawilon restauracyjny i uzyskało dla niego koncesję na sprzedaż piwa. Część obiektu stanowiła spora wiata z podium, przeznaczona do zabaw tanecznych, do których przygrywała orkiestra hutnicza. Po 1900 r., t.j. po zamknięciu wielkiego pieca w ustrońskiej hucie i zlikwidowaniu kąpieli żużlowych życie towarzyskie uzdrowiska, koncentrujące się dotychczas wokół Domu Zdrojowego i zakładu kąpielowego, przeniosło się w otoczenie Źródła Żelazistego.