Kasztelanowie santoccy – urzędnicy kasztelanii santockiej, powstałej w średniowieczu przy grodzie w Santoku. Pierwszych kasztelanów odnotowano od XIII w., ostatnich w końcu I Rzeczypospolitej. Kasztelan santocki wszedł do senatu jako kasztelan mniejszy, ostatni z grupy 9 senatorów województwa poznańskiego. Konstytucja sejmu lubelskiego 1569 r. wyznaczyła mu 94. miejsce w senacie Rzeczypospolitej, między kasztelanem kowalskim a kasztelanem sochaczewskim.

Kasztelanowie santoccy (do 1793 r.) W średniowieczu znane są głównie daty, kiedy daną osobę wspomniano (wsp.) w źródłach z urzędem kasztelana santockiego, dlatego podane niżej zakresy do XV w. włącznie przeważnie nie są latami granicznymi sprawowania urzędu. Od XV w. daty te można ustalić z coraz większą pewnością; od XVI w. znana jest większość dat nominacji, awansu lub zgonu wyznaczających czas piastowania kasztelanii.

+ Lista kasztelanów santockich od XIII do XVIII w. Lp. Imię i nazwisko Daty sprawowania urzędu 1. Paweł ok. 1230?