Lampart perski, lampart anatolijski, lampart kaukaski (Panthera pardus tulliana) – podgatunek lamparta plamistego, ssaka z rodziny kotowatych (Felidae), żyjący w Wyżynie Irańskiej i okolicach, od wschodniej Anatolii i Kaukazu po Hindukusz. Poluje głównie na kopytne.
Taksonomia Felis tulliana to nazwa naukowa zaproponowana przez Achille Valenciennesa w 1856 roku, który opisał skórę i czaszkę lamparta zabitego w pobliżu Smyrny w zachodniej Anatolii. Na przełomie XIX i XX wieku kilku przyrodników opisało okazy zoologiczne lampartów z Bliskiego Wschodu:
Felis pardus tulliana został zaproponowany przez Richarda Lydekkera w 1899 roku po zbadaniu skóry lamparta z Kaukazu. Felis ciscaucasica zaproponował Konstantin Satunin w 1914 roku na podstawie okazu lamparta z regionu Kubań na Północnym Kaukazie. Panthera pardus saxicolor została zaproponowana przez Reginalda Innesa Pococka w 1927 roku, który opisał skóry lampartów z różnych obszarów Persji, ale rozpoznał ich podobieństwo do skór lampartów kaukaskich. Jego holotypem była skóra i czaszka samca lamparta z Asterabadu. P. s. sindica została zaproponowana przez Pococka w 1930 roku na pojedynczą skórę i dwie czaszki z gór Kirthar w Beludżystanie;