Młyn w Konstantynowie Łódzkim – drewniany młyn wodny zbożowy na rzece Łódce wybudowany na przełomie XIX i XX wieku, znajdujący się w Konstantynowie Łódzkim.

Historia miejsca Według tradycji lokalnej młyn wodny w tej lokalizacji istniał jeszcze przed powstaniem osady fabrycznej Konstantynów, gdy tereny w pobliżu ujścia Łódki do Neru należały do wsi Żabice Wielkie. W okresie tworzenia osady fabrycznej Konstantynów utworzony został w niej cech młynarzy (1822). Według opisu miasta z 1860 r., istniały w Konstantynowie dwa młyny wodne na Łódce (drugi z nich w okolicach dzisiejszej ulicy Krótkiej). Ten stan utrzymywał się do pierwszych lat międzywojennych. W okresie międzywojennym w Konstantynowie istniały również dwa młyny parowe, których budynki zostały przerobione na tkalnie mechaniczne oraz dwa młyny wiatrowe (wyłączone z użytkowania przed wybuchem II wojny światowej).