W tekście na potrzeby katalogu wystawy w Lenbachhaus zwrócili uwagę, że Kandinsky w sposób szczególny kojarzył barwę żółtą z doświadczaniem muzyki. Wbrew nazwie, praca z podtytułem Koncert była pierwszą z serii obrazów pt. Impresja. Abstrakcja ilustruje zarówno doświadczenie wizualne jak i muzyczne. Nie jest dokumentem konkretnego punktu koncertu, ale wrażeniem jego całości. Wskazuje na to m.in. nierealistyczne ustawienie pianisty tyłem do publiczności. Na podstawie korespondencji wiadomo natomiast, że wykonaniem, które szczególnie mocno wpłynęło na Kandinsky’ego były Trzy utwory fortepianowe op. 11 (zob. lista dzieł Arnolda Schönberga), w którym Schönberg całkowicie zrywa z tonalnością. W trzecim z tytułowych utworów kompozytor burzy wszelką strukturę kompozycji. W tej części pozwala wybuchnąć wyrazistym rytmom i akordom o zmieniających się nastrojach. W Impresji III Kandinsky po raz pierwszy przeniósł doświadczenia dźwięków na język malarstwa, prezentując tym samym zjawisko synestezji. W późniejszych pracach będzie podejmował tę tematykę wielokrotnie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Impresja III (Koncert) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.