Recenzje Obraz został zaprezentowany na Salonie Paryskim w 1868 roku. Chociaż egzekucja Neya miała miejsce ponad pięćdziesiąt lat wcześniej, zdarzenie nadal budziło emocje i powodowało kontrowersje. W imieniu potomków Neya Gérôme został poproszony o wycofanie obrazu, ale artysta się na to nie zgodził.
Ogólne przyjęcie obrazu było bardzo zróżnicowane, a Salon 1868 zapoczątkował trwały podział między autorem a wieloma francuskimi krytykami sztuki, którzy zarzucali mu oparcie się na technikach literackich, komercjalizację sztuki i wprowadzenie do niej polityki. Théophile Gautier napisał pozytywną recenzję, podkreślając szczegóły nadające znaczenie obrazowi, podejście Gérôme’a do tematu śmierci oraz sukces obrazu w uchwyceniu klimatu psychologicznego.
stworzył karykaturę, na której Gérôme jest przedstawiony przed ścianą z krytykami sztuki jako plutonem egzekucyjnym, niosącymi pióra zamiast karabinów. Na ścianie widnieje napis „Vive Manet”, co jest nawiązaniem do serii obrazów Rozstrzelanie cesarza Maksymiliana autorstwa Édouarda Maneta, które realistycznie przedstawiają egzekucję cesarza Meksyku Maksymiliana I w 1867 roku.