Johnson.

Masner w chwili opisu zaliczył omawiany rodzaj do podrodziny Scelioninae w obrębie Scelionidae, zaznaczając jednak, że Nixonia niemal nie przypomina żadnych współczesnych Scelionidae i bardziej podobna jest już do wymarłych Archaeoscelio i Proteroscelio, i od nich jednak różniąc się znacząco. W 1976 roku Masner umieścił omawiany rodzaj w monotypowym plemieniu Nixoniini, które reprezentować miało najbardziej plezjomorficzny charakter spośród Scelioninae. W 2012 roku plemię to wyniesione zostało do rangi osobnej rodziny przez Ryana McKellara i Michaela S. Engela, ale już w 2014 roku ci sami autorzy w publikacji współautorstwa Jaimego Ortegi-Blanco potraktowali ów takson jako plemię o niepewnej pozycji w obrębie Platygastroidea.

Ponownego wyniesienia Nixoniini do rangi rodziny dokonali w 2021 roku Chen Huayan i inni na podstawie wyników analiz filogenetycznych. W wynikach analizy czterogenowej i łączonej analizy morfologiczno-czterogenowej Nixoniidae zajęły pozycję siostrzaną względem Geoscelionidae, natomiast w wynikach analizy filogenomowej nieuwzględniającej Geoscelionidae znalazły się w pozycji siostrzanej do Neuroscelionidae.