Alfons Paschilke (ur. 14 maja 1919 w Brusach, zm. 14 stycznia 1996) – polski rzeźbiarz ludowy związany z Kociewiem, jeden z najwybitniejszych twórców ludowych tego regionu.
Życiorys Mimo że urodził się w wielodzietnej rodzinie na Kaszubach, to całe dorosłe życie spędził na Kociewiu. Jako dziecko rzeźbił głównie w glinie, a potem kształtował szkło. W 1967 przeszedł na rentę inwalidzkąRegina Kotłowska, 25 lat smętowskiej demokracji, Gmina Smętowo Graniczne, 2015, s. 17. Od 1978 zajął się rzeźbiarstwem w drewnie (przede wszystkim olcha i osika, rzadziej, w detalach kalina, buk, orzech, wierzba, czarny dąb lub mahoń, nie używał lipy), inspiracje czerpiąc z bezpośrednio otaczającego go świata, a także z przeczytanych książek. Tworzył sceny rodzajowe, rzeźby wyobrażające zajęcia gospodarskie, cykle ukazujące ludzi przy pracy, najczęściej skupiając się na historii i tradycji Kociewia. Nie stronił od tematyki religijnej. Wyrzeźbił m.in. "Golgotę" oraz pentaptyk wzorowany na nastawie ołtarzowej Wita Stwosza z kościoła mariackiego w Krakowie. Było to jego opus vitae, które nabyło muzeum w Norymberdze, mieście rodzinnym Stwosza. Rzeźbił też obudowy zegarów, czy drzwiczki kredensu stanowiące miniaturową kopię wrót wejściowych Ratusza Głównego Miasta w Gdańsku.