Jean Dausset i Baruj BenacerrafMHC1984Niels K. Jerne, Georges Köhler i César Milsteinprzeciwciała monoklonalne1987Susumu Tonegawaprace nad zmiennością przeciwciał1990Joseph Murray i E. Donnall Thomasimmunologia transplantacyjna1996Peter Doherty i Rolf M. Zinkernagelrola MHC w rozpoznawaniu antygenu przez limfocyty T
Po odkryciach Jennera i Pasteura dotyczących powstawania odporności poszczepiennej przełomem w zrozumieniu odporności humoralnej okazały się badania naukowe Emila von Behringa i Shibasaburo Kitasato prowadzone pod koniec XIX wieku. Wykazali oni, że to surowica (płynny, bezkomórkowy składnik krwi) zawiera czynnik odpornościowy, który przeniesiony na nieszczepione osobniki zapewnia odporność przeciw chorobie zakaźnej (błonicy). Za te badania von Behring w 1901 roku został uhonorowany przyznaniem Nagrody Nobla.
Obiekt badań Obiektem badań immunologii jest system immunologiczny i procesy chemiczne i biochemiczne na poziomie komórki czy nawet molekularnym, związane z rozpoznaniem i zwalczaniem patogenu. Procesy te nazywa się wspólnym pojęciem reakcji lub odpowiedzi immunologicznej. W medycynie immunologia odgrywa centralną rolę w zrozumieniu, zapobieganiu, diagnostyce i terapii chorób.