Oba gatunki oraz rodzaj opisane zostały w 2001 roku przez Johna Earlyego, Lubomíra Masnera, Iana D. Naumanna i Andrew D. Austina na łamach „Invertebrate Taxonomy” i umieszczone w monotypowej rodzinie Maamingidae, przy czym jako pierwszy zilustrował te owady i rozpoznał w nich nieznaną dotąd rodzinę John Robert Grehan w 1990 roku. Gatunkiem typowym wyznaczono M. rangi. Nazwa rodzajowa oznacza w języku maoryskim „oszust” lub „oszukujący” i odnosi się do kombinacji cech tych błonkówek utrudniającej początkowo ich przypisanie do nadrodziny.

Early i inni opisując omawiany rodzaj zwracali uwagę na podobieństwa z Diapriidae, w szczególności osadzenie czułków na wypukłości czoła () oraz obecność zakrzywionych sensilli trychoidalnych na czułkach, jednak wyniki analiz molekularnych przeczyły siostrzanej relacji między Diapriidae i Maamingidae, a i traktowanie tych drugich jako podrodziny Diapriidae wymagałoby znaczącej modyfikacji diagnozy tych pierwszych. Z tego względu autorzy zdecydowali się sklasyfikować Maamingidae jako odrębną rodzinę w obrębie nadrodziny tybelaków (Proctotrupoidea). W 2007 roku Michael J. Sharkey zawęził definicję tybelaków, m.in. wydzielając Maamingidae, Diapriidae i Monomachidae do osobnej nadrodziny Diaprioidea.