Tadeusz Morawa (ur. 19 października 1921 w Nowym Targu, zm. 20 listopada 2008 tamże) – polski żołnierz, długoletni więzień polityczny okresu PRL.

Życiorys Szkołę podstawową i gimnazjum ukończył w Nowym Targu, a liceum Ogólnokształcące im. Jana Śniadeckiego w Oszmianie koło Wilna. Wojna zastała go w Tuczynie na Wołyniu podczas służby w jednostce obrony narodowej, gdzie pracował przy umacnianiu fortyfikacji. Po wkroczeniu 17 września 1939 r wojsk sowieckich zarejestrował się z matką i siostrą jako "bieżeńcy" z zamiarem powrotu do Nowego Targu. Zimą 1940 r wywożono ich na Syberię. Uciekł z transportu na stacji kolejowej w Równem. Przez Warszawę dotarł na Podhale. W Nowym Targu zastał brata, który wprowadził go w tajniki życia konspiracyjnego. Działała już na terenie miasta młodzieżowa organizacja, której przywódcą był Emil PyzowskiTadeusz Morawa (junior) – Na Przekor Czasom. W marcu 1940 r były ogromne aresztowania, Tadeuszowi Morawie udało się zbiec i odtąd prowadził żywot tzw. "ludzi spalonych". W kwietniu 1941 został zaprzysiężony w powstałej komórce ZWZ/AK, a jego działalność do końca 1943 r polegała przede wszystkim na kolportowaniu prasy i zbieraniu informacji o okupancie. W 1944 r po nawiązaniu kontaktu z dowódcą obwodu Nowy Targ Inspektoratu AK Nowy Sącz Adamem Stabrawą ps.