Za zasługi otrzymał tytuł radcy szkolnego (1898), Honorowego Obywatela Miasta Kołomyi oraz austriacki Order Korony Żelaznej IlI kl. (1910). Do 1939 roku przez kilkadziesiąt lat był patronem ulicy w Kołomyi, prowadzącej z siedziby gimnazjum przy ulicy Mickiewicza nad PrutKurjer lwowski, 18.08.1910, wyd. Lwów, str. 3.
W stan spoczynku przeszedł 1 marca 1914 r. po czym przebywał na urlopie do czerwca 1918. Okres I wojny przeżył w Wiedniu pełniąc tam funkcję dyrektora kursów gimnazjalnych dla młodzieży polskiej w XX Dzielnicy, przy Unterbergergasse 1. Po odzyskaniu niepodległości przeniósł się z powrotem do Lwowa, gdzie zmarł 10 marca 1928 roku. Pochowany został w grobowcu Schneiderów na Cmentarzu Łyczakowskim.
Życie prywatne Urodził się w domu (obecnie już nieistniejącym) w Rynku pod nr. 17 jako syn Ignacego i Anny z d. Żygulskiej. Miał liczne rodzeństwo: pięć sióstr i trzech braci – wszyscy urodzeni w Zakliczynie: Cyprian (* 24.09.1847, + 16.12.1854 w Tarnowie), Jan (* 14.04.1852, + 26.11.1903 w ?), Marianna (* 06.08.1854, + 16.09.1854 w Zakliczynie), Barbara (* 03.12.1855, + 01.05.1943 w Tarnowie), Magdalena (* 22.03.1857, + ?), Stanisław (* 09.04.1859, + po kilku tygodniach w Z.), Teofila (* 05.12.1860, + 13.09.1861 w Zakliczynie), Melania (* 11.09.1864, + 14.04.1869 w Zakliczynie).