Prowadził własne zespoły: Irving Fazola and His Dixieland Band, Irving Fazola and His Orchestra oraz Irving Fazola's Dixielanders.
Mimo że w Nowym Jorku miał szanse na lepsze zarobki i zdobycie sławy ogólnokrajowej, w 1943 postanowił powrócić do rodzinnego miasta na stałe. Twierdził, iż w Nowym Orleanie czuje się u siebie, ponadto dają tam lepiej jeść i pić. Niestety nadmiar jednego i drugiego, a zwłaszcza alkoholu miał fatalny wpływ na stan jego zdrowia, choć jego gra pozostawała niezmiennie doskonała.
20 marca 1949, w dniu, w którym miał poprowadzić koncert „Dixieland Jamboree” w Sali Paryskiej usytuowanej w Dzielnicy Francuskiej, zmarł na zawał serca w wieku zaledwie 36. lat. Został pochowany na Saint Vincent de Paul Cemetery (nr 1) w Nowym Orleanie.
Dyskografia 1950 Dixielanders (Mercury) 1955 New Orleans Express (EmArcy) 1998 Faz (ASV/Living Era) 2000 The Rarest Recordings Of Irving Fazola (Swing Time) 2018 My Inspiration – His 26 Finest (1936–1948) (Nimbus Records)
Przypisy
Bibliografia Irving Fazola, allmusic.com Irving Fazola, The Syncopated Times Irving Fazola, Find a Grave
Kategoria:Amerykańscy klarneciści jazzowi Kategoria:Amerykańscy muzycy dixielandowi Kategoria:Amerykańscy muzycy swingowi Kategoria:Ludzie związani z Nowym Orleanem Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1949