Wyższa niż szersza mezosoma miała przedplecze o kątach tylno-bocznych niemal sięgających tegul, tylnej krawędzi głęboko wklęśniętej, a bocznych powierzchniach wyraźnie zlanych z mezopleurami. Nieco wyniesiona tarcza śródplecza cechowała się lekko zbiegającymi się ku tyłowi brzegami bocznymi, wykształconymi notauli i brakiem linii parapsydialnych. Zaplecze miało postać wąskiego, poprzecznego paska. Na krótkim pozatułowiu brak było żeberek. Skrzydło przednie było szpatułkowate (szypułkowato u nasady zwężone), większe od ciała i sięgające daleko poza szczyt odwłoka. Użyłkowanie było zredukowane, pozbawione żyłki kostalnej. Nie występowała pterostygma. Skrzydła tylne bywały zredukowane lub całkiem zanikłe. Duże odnóża miały wykształcone przedudzia, zaopatrzone w jedną ostrogę golenie oraz pięcioczłonowe stopy z członem pierwszym najdłuższym, a ostatnim opatrzonym niezmodyfikowanymi pazurkami i dużymi aroliami.
Metasoma była osadzona nisko na pozatułowiu, u samców o zredukowanym styliku, u samic znacznie dłuższa niż głowa i mezosoma razem wzięte. Genitalia samców cechowały się tępym edeagusem i wyodrębnionymi paramerami.