W latach 1991–1994 i 1998-2001 prowadził szereg naborów wraz z warsztatami teatralnymi. To w ich trakcie wyłania przyszłych aktorów teatru, głównie spośród studentów krakowskich uczelni. mały|„Dichotomos”, Teatr Sytuacji, 1998. Od początku 1998 r. Gorczyca pracował nad „Dichotomos”, ukazującym na scenie problem prozy życia oraz obumarcia uczuć w związku mężczyzny i kobiety, zderzając go z idyllicznym obrazem Adama i Ewy. Po premierze w lipcu 1998 r. na festiwalu „Thealter” w Segedynie, rozbudował multimedialną sferę wizualną spektaklu by w wersji „Dichotomos II” pokazać go po raz pierwszy 2 października 2000 r. w „Gallus Theater” we Frankfurcie n. MenemR. Gambihler – „Von der biblischen homestory”, Leipziger Volkszeitung (13.11), 2000, ISSN 0232-3222, s. 126.. mały|„Inkubator umarłych”, 1994-2023. W listopadzie 2003 r. premierą spektaklu „The Dead Bed” w Teatrze „Szkéné” w Budapeszcie, Gorczyca domknął tryptyk „Dead Body of Love”, na który składają się: performance „The Last Sunday” (Nove Zamky, 1999) i „Re-animation” (Paryż, 2002).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dariusz Gorczyca · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.