Michał Eustachy Ornatkiewicz, ps. Steciński (ur. 20 września 1893 w Opatowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – porucznik broni pancernych rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, inżynier, nauczyciel, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 20 września 1893 w Opatowie, ówczesnym mieście powiatowym guberni radomskiej, w rodzinie Mieczysława Wojciecha (1865–1951) i Jadwigi ze Stecińskich (1874–1925). Był starszym bratem Mieczysława (1895–1976), doktora wszech nauk lekarskich, podporucznika lekarza pospolitego ruszenia Wojska Polskiego.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach I Korpusu Polskiego w Rosji. Od 1918 pełnił służbę w Wojsku Polskim. W latach 1918–1921 walczył w szeregach 8 pułku artylerii polowej. W 1921 został urlopowany z wojska w celu ukończenia studiów. W roku 1921/1922 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej z dyplomem inżyniera mechanika. Od 1 lutego do 1 września 1922 był asystentem na Wydziale Mechanicznym PW. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 24. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Później został przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do macierzystego pułku, który stacjonował w Płocku. 29 stycznia 1932 prezydent RP nadał mu stopień porucznika z dniem z 2 stycznia 1932 i 8.