Cabeza de barangay – stanowisko w strukturze władzy Filipin w okresie panowania kolonialnego imperium hiszpańskiego.
Odpowiadało współczesnemu stanowisku kapitana . Powstało z intencją wytworzenia podporządkowanych Hiszpanom władz lokalnych. Jednocześnie było obsadzane przedstawicielami rodzimej arystokracji, w tym krewnymi dawnych, przedhiszpańskich władców. Nie pomijano też w procesie nominacyjnym potomków bogatych rodzin kreolskich, w tym osób chińskiego pochodzenia. Zajmujący je człowiek kierował podstawową jednostką podziału administracyjnego kolonii. Do jego zadań należało mobilizowanie zasobów na rzecz robót publicznych organizowanych przez administrację i przez parafie katolickie, pobór podatków czy ściąganie nałożonego na ludność trybutu. Współpracował w tym zakresie z gobernadorcillem. Często zresztą sam zostawał później tym właśnie urzędnikiem. W XIX wieku jedynie przywódcy barangayu mieli czynne i bierne prawa wyborcze podczas powoływania gobernadorcilla. Rozszerzono je dopiero na mocy tak zwanego (1893), na kilka zaledwie lat przed wybuchem rewolucji filipińskiej.