Jan Guszkiewicz (ur. prawdopodobnie 31 sierpnia 1821 w Krościenku nad Dunajcem, zm. po 1876 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, kapelan 4 Galicyjskiego Pułku Ułanów, jeden z pierwszych tłumaczy Boskiej komedii Dantego na język polski, autor książek historycznych.
Życiorys Jan Guszkiewicz był synem Tomasza Guszkiewicza (1764–1857), burmistrza Krościenka nad Dunajcem, i Ewy z domu Wójcik (1791–1849), małżeństwa zawartego w 1813 roku.
W wieku 14 lat podjął naukę w Kolegium Pijarów w Podolińcu, gdzie uczył się przez 2 lata (1835–1836). Został wyświęcony w 1848 roku w Tarnowie.
W czasie, gdy proboszczem w parafii św. Jakuba w Tuchowie był ks. Stanisław Zabierzewski, Jan Guszkiewicz pracował w tej parafii jako wikary (w latach 1848–1850). Od 1850 roku był wikarym w Nowym Wiśniczu, a w 1852 roku pracował jako ksiądz kooperator w parafii św. Mikołaja Biskupa w Brzozowej w diecezji tarnowskiej. Pracował również w Choczni. W 1859 roku był wikarym w Mielcu. W latach około 1850–1860 używał imienia Jan Kanty.
Po 1859 roku został kapelanem 4 Galicyjskiego Pułku Ułanów, z którym podróżował po wielu zakątkach Cesarstwa Austriackiego. W tym czasie zajął się tłumaczeniem Boskiej komedii Dantego Alighieri. Później, w latach 60.