Szaman podejmuje próbę uwolnienia go od prześladującej go nadprzyrodzonej istoty, spinając wszystkie wcześniejsze opowieści w jedną fabularną całość i ujawniając, że stanowią one kolejne przypadki jego walki z siłami wpływającymi na ludzkie życie.
Odbiór i analiza W 2003 książkę pozytywnie zrecenzował dla „Notesu Wydawniczego” recenzent o pseudonimie „pz”, pisząc, że „teksty zasługują na uwagę” a zbiór „z całą pewnością warto przeczytać”. Pochwalił autora za udane budowanie napięcia i nastroju, i tworzenie „sugestywnej atmosfery, napawającej prawdziwym strachem”, a także, za umiejscowienie opowiadań we współczesnej rzeczywistości.
Też w 2003 antologia została zrecenzowana przez Janusza A. Urbanowicza dla fanzinu „Esensja”. Opowiadanie „Wiedźma i wilk” uznał za postfeministyczne. Tematem przewodnim opowiadań ze zbioru uznał „utratę”, a bohaterów za „loserów” – ludzi wiecznie przegrywających coś w życiu. Pochwalił zbiór za „świetne opracowaną psychikę bohaterów” i dobre opisy, a także warsztat literacki autora;