Nadleśniczego Latalskiego w JeziórkuWdrażane przez Latalskiego od początku wojny przejawy drobnego sabotażu i dywersji przyniosły efekt w postaci przekształcenia jego leśnego domu w miejsce regularnego przebywania leśnych oddziałów partyzanckich, czy wykonywania fałszywych dokumentów okupacyjnych. Kulminacją zaangażowania placówki konspiracyjnej AK Jeziórko był rok 1944, kiedy to miejscowa leśniczówka stała się regularnymi koszarami oddziału dywersyjnego Armii Krajowej „Krze IX” pod dowództwem ppor. Franciszka Ryczana, ps. „Zefir”-„Wichura”. Formacja ta funkcjonowała w ramach Podobwodu Ostrowiec Świętokrzyski AK, należącego do Obwodu Opatów Armii Krajowej.G. Kubicki, Wojenne dzieje leśniczówki Jeziórko, [w:] „Ziemia Opatowska”, red. M. Borzęcka, Opatów 2020, nr 33/2020, s. 8-16. Leśniczówka Jeziórko pełniła w tym okresie funkcję rozbudowanej bazy logistycznej, podziemnego punktu kontaktowego i przerzutowego oraz bazy aprowizacyjnej dla partyzantów. W domu Latalskiego rozdzielano zaopatrzenie dla żołnierzy kompanii opatowskiej Iłżeckiego Pułku Piechoty AK podczas koncentracji sił tuż przed bitwą partyzancką stoczoną przez formację dowodzoną przez por. Wincentego Tomasika „Potoka” pod Piotrowym Polem koło Iłży w pierwszych dniach października 1944 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Aleksander Latalski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.