Obecnie, na podstawie szczegółowych badań porównujących kamienne detale konstrukcji z elementami z innych historycznych budowli miasta przypuszcza się, że najbardziej prawdopodobną datą rozpoczęcia budowy Czerwonej Wieży jest okres pomiędzy 1350 a 1370 rokiem, generalnie po agresji berneńskiej z 1340 r. Budowa trwała przez dłuższy czas, a pierwsza wzmianka pisemna o funkcjonowaniu wieży pochodzi z 1387 r. W 1417 r. wieżę nakryto dachem.
W 1577 r. wnętrze wieży wraz z dachem zniszczył pożar, wywołany przez córkę strażnika, nieostrożnie obchodzącą się z ogniem. Obecne belkowania, podłogi i konstrukcja wysokiego, stromego dachu, wykonane głównie z jodły i świerka, pochodzą z lat 1578-1579, z czasów odbudowy po pożarze, co potwierdziły badania dendrologiczne drewna oraz data „1578” wyryta na jednej z belek. Po pożarze wykonano również otwory strzelnicze na najwyższej kondygnacji.
Do roku 1848 wieża służyła jako więzienie i miejsce egzekucji. Była restaurowana w latach 1908-1909 i 1924.