W latach 1950–1951 pracował w dyrekcji Zjednoczenia Przemysłu Włókien Sztucznych w Łodzi, a następnie do 1953 jako biegły w Izbie Skarbowej.

Był członkiem nadzwyczajnym Polskiego Towarzystwa Chemicznego (od 1920). W 1933 był inicjatorem powstania Rotary Clubu w Łodzi, a następnie jego prezesem w latach 1933–1935, 1935–1936 i 1938–1939. Przed II wojną światową należał do zarządu Łódzkiego Stowarzyszenia Techników, Łódzkiego Stowarzyszenia Kupców, a także był przewodniczącym zarządu Zakładów Psychiatrycznych w Kochanówce, radcą Izby Przemysłowo-Handlowej, członkiem zarządu PCK, Sędzią Handlowym przy Sądzie Okręgowym w Łodzi. Po wojnie został prezesem Zrzeszenia Prywatnego Przemysłu Chemicznego w Polsce.

Życie prywatne Był synem Fryderyka Grossa (1854–1941) – nauczyciela szkoły fabrycznej przy zakładach K. Scheiblera oraz Józefy z domu Aj (1860–1921). Jego żoną była Janina z domu Gundelach (1898–1980), z którą miał dwóch synów – Stanisława Grossa (1924–2005) – profesora i inżyniera ochrony środowiska oraz Tadeusza (1927–1930), który zmarł w dzieciństwie. Małżeństwo mieszkało w Łodzi przy ul. prez. G.