We wcześniejszych ujęciach systematycznych do rodzaju Orcinus należał tylko jeden gatunek – orka oceaniczna (O. orca), chociaż dowody genetyczne, morfologiczne i ekologiczne wskazywały, że w północno-wschodnim Oceanie Spokojnym istnieją trzy ekotypy O. orca (osiadły, wędrowny i żyjący na pełnym morzu), które mogły być odrębnymi gatunkami lub podgatunkami. W 2024 roku amerykańsko-kanadyjski zespół biologów morskich wykonał analizę, opierając się na danych morfologicznych, która wykazała, że orki ze wschodniej części północnego Oceanu Spokojnego są odrębnym gatunkiem; takiego podziału nie zaakceptowały niektóre ujęcia systematyczne.
Etymologia Orcinus: ‘jakiś gatunek walenia’; przyrostek -inus ‘należący do, odnoszący się do’. rectipinnus: łac. rectus ‘prosty, pionowo’, od regere ‘prowadzić’; -pennis ‘-płetwy’, od penna ‘pióro’.
Rozmieszczenie geograficzne O. rectipinnus występują we wszystkich wodach wschodniej części północnego Oceanu Spokojnego;