thumb|240px|Grób rodziny Hryców na cmentarzu komunalnym w Krościenku nad Dunajcem. W tym grobie został pochowany również Tomasz Guszkiewicz Tomasz Guszkiewicz, Gruś (ur. 15 października 1824 w Krościenku nad Dunajcem, zm. 5 września 1910 tamże) – polski góral, najsłynniejszy baca-czarownik Pienin, wypasający w drugiej połowie XIX wieku kierdel owiec na hali Skałka w Paśmie Radziejowej. Uchodził za znachora i czarnoksiężnika.
Życiorys Gruś bacował na Obidzkiej Skale, miał w koszarze 1200 owiec. Przypisywano mu wiele magicznych czynów. Na przykład gdy wyzdychały mu owce, zaczarowane przez wrogiego mu, podejrzanego żebraka, wskrzesił je, udając się samotnie na cmentarz w Tylmanowej, gdzie odkopał samobójcę-wisielca, ożywił go, i stoczył z nim walkę po to, by zdobyć kilka jego włosów łonowych. Uzbrojony w te magiczne pomoce (w ludowej kulturze uważane za magiczny artefakt) przywrócił życie kilkuset owcom i jednocześnie zemścił się na winowajcy. Historia ta do dziś jest opowiadana w Krościenku, powtarzana także przez przewodników górskich.
Gruś uchodził za wielkiego znachora. Początkowo wzbraniał się przed ziołolecznictwem. Jednak gdy przełamał się i – jak mawiają w Pieninach – jego terapie okazały się skuteczne, uzyskał wielką sławę.