Do 1870 r. sieć kolejowa liczyła sobie ponad 3 000 km, z czego ponad 2 200 km było prywatnych. W ciągu kolejnych lat znacjonalizowano większość prywatnych linii i już w 1912 r. łączna dłu­gość linii kolejowych wynosiła ok. 5 000 km, przy czym prywatnych było tylko 300 km.

Podczas II wojny światowej belgijska poniosła wiele zniszczeń, głównie podczas alianckich bombardowań i akcji dywersyjnych, jednak po wojnie kolej została szybko odbudowana.

W 1926 r. powołano spółkę Société Nationale des Chemins de Fer Belges (SNCB), która przejęła wszystkie linie.

W 1953 r. z ogólnej długości linii 5012 km, 400 km zelektryfikowane było systemem prądu 3000 V, a ponad połowa (2701 km) była dwutorowa. W 1957 r. sieć liczyła już tylko 4973 km (z tego 2506 km linii dwutorowych). W latach powojennych kontynuowano elektryfikację, ale jednocześnie stopniowo likwidowano nierentowne linie.

Do 2001 r. długość linii zmniejszyła się o około 1500 km, co w przypadku tak niewielkiego kraju jest ilością dość znaczną.

W 1997 roku uruchomiono pierwszą linię kolei dużych prędkości.

Przewozy W 2023 roku SNCB przewiozło 244 miliony pasażerów.

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne Przewodnik po kolei w Belgii na stronie Kolej na Podróż

.