Stanisław Niedźwiecki (ur. 1890, zm. 1943) – polski ewangelista i kaznodzieja zielonoświątkowy, jeden z pierwszych misjonarzy zielonoświąkowych prowadzących działalność na Wileńszczyźnie w okresie II RzeczypospolitejAleksander Rapanowicz – Stanisław Niedźwiecki w osiemdziesiątą rocznicę urodzin w „Chrześcijanin”, nr 7-8, 1970, s. 39-40 i 46.
Życiorys Urodził się w Radoszkowicach, w guberni wileńskiej. W 1910 ożenił się z Zofią Dynejko. Przed wybuchem I wojny światowej emigrował do USA, gdzie pracował jako szewc i zetknął się z ruchem zielonoświątkowym. W 1924 powrócił jako reemigrant do rodzinnych Radoszkowic, gdzie podjął działalność misyjną przyczyniając się do powstania zborów o orientacji zielonoświątkowej na terenie Wileńszczyzny. W tym czasie na ziemiach wschodniej i centralnej Rzeczypospolitej, działalność misyjną prowadzili również Nikita Kalenik i Józef Czerski na Wołyniu, Grzegorz Sielużycki i Karp Leonowicz na Polesiu oraz Gustaw H. Schmidt i Artur Bergholc w Polsce centralnej. Niedźwiecki był ewangelistą i kaznodzieją w Wilnie oraz w okręgu Mołodeczno-WilejkaEdward Czajko – Zielonoświątkowcy w Nowogródzkiem w latach 1919-1945 w „Roczniku Teologicznym”, 1-2/2012, s. 233.