W czasie niemieckiej okupacji Polski była współorganizatorką i nauczycielką tajnego nauczania w Kielcach, z ramienia władz podziemnych nadzorowała też takie nauczanie w Kielcach, Częstochowie i Radomiu. Wstąpiła do Związku Walki Zbrojnej, a potem do Armii Krajowej, służąc w Wojskowej Służbie KobietBożyk 2015, s. 199-201.
Jesienią 1946 zagrożona aresztowaniem przez Urząd Bezpieczeństwa zbiegła do Wrocławia. Od 1946 do 1948 organizowała Uniwersytet Ludowy w Borowej, po jego likwidacji kierowała do 1950 w Karpaczu placówką dla polskich dziewcząt powracających z zesłania w ZSRR, a od 1950 do śmierci uczyła biologii we wrocławskich liceach ogólnokształcących dla pracujących, najpierw w I LO, a od 1958 w II LOBożyk 2015, s. 205-207. Choć w 1956 władze unieważniły jej karne zwolnienie z pracy, to pomimo swoich starań nie otrzymała już kierowniczych stanowisk w edukacji i uniemożliwiono jej pracę w innych szkołach średnich niż te przeznaczone dla dorosłychBożyk 2015, s. 206, 207.
Oprócz pracy zawodowej udzielała się społecznie. Zarówno jako uczennica, jak i nauczycielka działała w harcerstwieBożyk 2015, s. 192, 197, od 1926 r. była członkinią Związku Nauczycielstwa PolskiegoBożyk 2015, s. 194, w okresie międzywojennym działa również w Polskim Czerwonym KrzyżuBożyk 2015, s. 197.